gedicht van Hans van Druten
Op de grens


alle zwaarte in mijn hoofd
explodeert op de grens
van water en lucht

'k hou me vast
aan het verlangen naar samenzijn
en voel me langzaam glijden

van mij af valt de zwaarte
als een zachte regenbui

jouw adem demonen dwingt
tot een vroom buigen

niet door jouw bewuste intentie,
maar wel die van je ziel

een droom volgend
die niemand kan kortwieken